به گزارش خبرنگار کتاب و ادبیات خبرگزاری فارس، نشست معرفی و بررسی کتاب «خاطرات حسنعلی خان مستوفی» اثر ابوالفضل زرویی نصرآباد با حضور سیدمهد

به گزارش خبرنگار کتاب و ادبیات خبرگزاری فارس، نشست معرفی و بررسی کتاب «خاطرات حسنعلی خان مستوفی» اثر ابوالفضل زرویی نصرآباد با حضور سیدمهدی شجاعی و سیدعلی موسوی گرمارودی در فرهنگسرای اندیشه برگزار شد.

سیدمهدی شجاعی گفت: گاهی خیلی دلم برای خودمان می سوزد به خاطر اینکه شخصیت هایی در کشور ما وجود دارند که اگر در یک کشور دیگر بودند آنها را بر صدر می نشاندند اما متأسفانه فرهنگ و هنر مانند خیلی چیزهای دیگر در کشور ما صاحب ندارد و از این رو خلق اثر هنری چندان اهمیتی ندارد.

وی افزود: به نظرم این کتاب یک رمان فاخر است هرچند نگارنده این موضوع را قبول ندارد اما با تعاریف رسمی این کتاب رمان است. در تاریخ ادبیات طنز ما کار مشابه این اثر نمی شناسم و بدون اغراق باید بگویم برجسته ترین کاری است که در طنز نوشته شده است. نویسنده با آیتم های واقعی کاری نوشته که باورپذیر شده و این واقع نمایی اثر از تسلط نویسنده ناشی شده است. این منبعث از پشتوانه مطالعاتی نویسنده است که توانسته دست به نظریه پردازی بزند.

شجاعی در بخش دیگری از سخنانش گفت: من بر این باورم که کتاب تذکرة المقامات تاریخ مصرف ندارد و اثری است که در تاریخ ماندگار خواهد شد.

نویسنده رمان «کمی دیرتر» گفت: در کشور ما بحث نقد و توجه به کارهای ارزشمند مدل خاصی است؛ یعنی عده ای نشسته اند تا اثری منتشر شود و به آن حمله کنند. یا تئوری سکوت را در مورد آن اجرا کنند. از این رو به نظرم رسید که در این جلسه حاضر شوم و این کتاب را به علاقه مندان توصیه کنم.

او در بخش پایانی سخنانش گفت: خلق این اثر یک پیام بزرگ است و نباید در آن به جستجوی یک یا دو پیام کوچک باشیم. در کتاب «خاطرات حسنعلی خان مستوفی» یک هشدار جدی به ما داده می شود که در جهان اتفاقاتی در حال رخ دادن است که توخالی است. خلق این اثر می رساند که می توان دروغ ها را با تبلیغات بزرگ کرد تا مردم باورشان شود.

سیدعلی موسوی گرمارودی در این مراسم با اشاره به زرویی نصرآباد گفت: به هیچ تعارف زرویی نصرآباد از خوش قریحه ترین طنزپردازان ایران است و در تعبیری او عبید زاکانی این روزگار است. امروز زرویی چون شاخه نورسی در طنز پیش رو است.

وی افزود: قریحه بخش درونی طنز است که با کوشش به دست نمی آید و مثل چشمه باید بجوشد. البته پروردن قریحه به مطالعه و کوشش نیازد دارد. اگر قریحه طنز پرورش داده نشود بی شک می خشکد.

گرمارودی گفت: زرویی هم قریحه قوی دارد و هم به پرورش آن اعتنا می کند. کتاب «تذکرة المقامات» او یکی از استوارترین نقیضه ها در شعر و طنز است. زرویی در این کتاب طنازی را با شاعری جمع کرده که این مسئله در میان قدما هم دیده شده است. زرویی هم شاعر خوبی است و هم طنزپرداز قوی ای است.

ابوالفضل زرویی نصرآباد در این برنامه با اشاره به کتاب «خاطرات حسنعلی خان مستوفی» گفت: گاهی کتاب های خاطرات را می خواندم و برایم سؤال بود که چقدر از آنها واقعی و چه میزان حاصل تخیل نویسنده است. گاهی فکر می کردم این احتمال وجود دارد که یک خاطره از ذهن پاک شود به خصوص این مسئله در مورد افراد مسن بیشتر امکان دارد. به همین خاطر تصمیم گرفتم که تلنگری به خواننده بزنم. در این کتاب شخصیت حسنعلی خان در واقع نام پدر من است که برای شخصیت کتابم انتخاب کرده ام. پسوند مستوفی نیز اشاره به احمدآباد مستوفی دارد که پدرم در آنجا زندگی می کرد. همچنین عکس هایی که در این کتاب قرار گرفته عکس های پدرم است.

وی افزود: این داستان ها برای نشریه مهر نوشته می شد که در خاطرم است گاهی از سوی مردم جدی گرفته می شد در حالی که من توقع نداشتم یعنی منتظر بودم که مردم بگویند چقدر خنک است. برخی این ماجراها را جدی گرفته اند و تا مدت ها ایمیل من پر بود از ایمیل هایی که می خواستند با حسنعلی خان مستوفی ارتباط برقرار کنند.

زرویی نصرآباد گفت: من باید سعی می کردم تطبیق تاریخی رعایت کنم تا قصه باورپذیر شود. در این کتاب به جز شخصیت حسنعلی خان مستوفی، باقی مستند هستند یعنی به جز او نقل قول های مربوط به او باقی مسائل حقیقت دارد.

او در ادامه با اشاره به شخصیت کیومرث صابری مشهور به گل آقا گفت: مرحوم فومنی صابری تنها چیزی که به جوانان توصیه می کرد مطالعه و خواندن بود. یک مرتبه یک کتاب کهنه جیبی برایم آورد و گفت تو قدر این چیزها را می دانی و آن کتاب یک بوستان سعدی بود که با مداد بر آن حاشیه نوشته بود و گفت این حاشیه ها را طی مدت 3 سال در اتوبوس بر این کتاب نوشته ام.

زرویی نصرآباد در ادامه افزود: 90 درصد نویسندگان معاصر چوب بی سوادی خود را خوردند. بسیاری از بزرگان ادبیات ما اگر چیزی دارند به خاطر سواد ادبی شان است و اگر کسی لطمه خورده چوب بی سوادی اش بوده است. بیشترین تأثیری که گذشته من بر من داشته فرصت مطالعاتی بوده که به من دست داده است. در این کتاب از اطلاعات خودم خرج کرده ام که برخی از آنها را به صورت پراکنده خوانده بودم.

وی در بخش دیگری از این نشست گفت: من گمانم بر این است که رمان طنز نیز بهتر از رمان دموکراسی یا دموقراضه نداشته باشیم در طنز شیعی بهترین کتابی که می شناسم رمان «کمی دیرتر» سیدمهدی شجاعی است و اینها را از این باب گفتم که بگویم وقتی بزرگانی مانند آقای شجاعی و استاد گرمارودی از کار من تعریف کرده اند چه حالی پیدا کرده ام.

زرویی نصرآباد گفت: تفاوت حسنعلی خان با کارهای قبلی این است که سعی کردم زیاد درگیر زمان نباشم تا بعدها نیز برای مخاطبان قابل استفاده باشد.

وی در پایان گفت: بعد از دوره بیماری خانه نشین هستم و علی رغم بیماری آقای شجاعی به من لطف کردند. همانطور که گفتم حسنعلی خان مستوفی در نشریه مهر منتشر می شد که این نشریه تعطیل شد و من ادامه اش را در همشهری منتشر کردم اما از سوی یکی از آقایان روشنفکر روزنامه تهدید شد که ادامه انتشار «خاطرات حسنعلی خان مستوفی» نیز به تعطیلی کشیده شد البته من انتظار داشتم که از سوی آقایان حکومتی تهدید شوم اما شکایتی از آن سو به من نرسید اما یک شبه روشنفکر تهدید کرد که روزنامه را گل می گیرد و از این جهت کار ادامه پیدا نکرد.

انتهای پیام/ن